اول از همه، بیایید مقدار هشدار سیستم هشدار گاز قابل احتراق را رایج کنیم، آن را به این صورت تنظیم کنیم: حد پایین پیش فرض 25 درصد LEL است (5 درصد LEL ~ 40 درصد LEL قابل تنظیم است). حد بالای پیش فرض 50 درصد LEL است (10 درصد LEL ~ 100 درصد LEL قابل تنظیم).
محدوده اندازه گیری هشدار گاز قابل احتراق 0~100 درصد LEL است. طبق مقررات ملی، زنگ کم معمولاً بین 15 درصد LEL تا 25 درصد LEL تنظیم می شود و زنگ هشدار بالا به طور کلی روی 50 درصد LEL تنظیم می شود. اکثر آلارم های گاز قابل احتراق فعلی نقطه هشدار کم روی 25 درصد LEL تنظیم شده است. LEL 100 درصد در اینجا به مقدار حد انفجار گاز اشاره دارد، به این معنی که وقتی زنگ هشدار گاز قابل اشتعال 100 درصد LEL را نشان می دهد، حد پایین انفجار گاز قابل اشتعال به تازگی رسیده است.
حال باید بدانید که گاز قابل احتراق آزمایش شده متعلق به کدام گاز است. متان، ایزوبوتان، پروپان، هیدروژن، بنزن، کتون ها، الکل ها و غیره می باشند. سپس غلظت گاز مورد آزمایش را تعیین کنید. به طور کلی، حد انفجار پایین (درصد LEL) در بیشتر موارد تشخیص داده می شود. نکته: حد پایین انفجار گازهای مختلف متفاوت است، مانند 1.8 درصد برای ایزوبوتان و 5 درصد برای متان. همچنین مقداری پی‌پی‌ام (یک میلیونیم) قابل تشخیص وجود دارد، 1 درصد =10000ppm. اگر درصد LEL باشد، محدوده 0-100 درصد LEL است. اگر ppm باشد، معمولاً 0-100ppm یا 0-1000ppm است.
گزارش های کم و زیاد بر چه اساسی است؟
ما اغلب می بینیم که محدوده اندازه گیری آلارم های گاز قابل اشتعال (دتکتورهای گاز) مانند آلارم گاز طبیعی و آلارم گاز مایع 0-100 درصد LEL است، بنابراین 0-100 درصد LEL به چه معناست؟
هنگامی که غلظت گاز قابل اشتعال در هوا به حد پایین انفجار خود می رسد، خطر انفجار محیط قابل اشتعال در این مکان را 100 درصد، یعنی 100 درصد LEL می نامیم. اگر محتوای گاز قابل اشتعال فقط به 10 درصد حد انفجار پایین خود برسد، ما خطر انفجار محیط قابل اشتعال در این مکان را 10 درصد LEL می نامیم. نظارت بر گاز قابل اشتعال در هوای محیط اغلب به طور مستقیم درجه خطر محیط قابل اشتعال را نشان می دهد، یعنی درصد محتوای گاز قابل احتراق در هوا و حد انفجار پایین آن: [ درصد LEL]. بنابراین، گاهی اوقات به این نوع نظارت "تست انفجار" می گویند و ابزار نظارتی مورد استفاده را "تستر انفجار" نیز می نامند.
بالاترین غلظت گاز قابل اشتعال در هوا هنگام مواجهه با شعله باز، حد بالایی انفجار - به اختصار "UEL" نامیده می شود. انگلیسی: Upper Explosion Limited.
محدودیت های انفجار برای گازهای قابل اشتعال است و برای تنظیم آلارم گاز بسیار مهم است. حد انفجار مفهوم بسیار مهمی است که اهمیت عملی زیادی در کار حفاظت از آتش و انفجار دارد. حد انفجار عموماً با درصد حجمی گاز قابل احتراق در هوا یا درصد وزنی گاز قابل احتراق بیان می شود.
حد انفجار اصطلاح عمومی برای حد انفجار پایین و حد انفجار بالا است. غلظت گاز قابل احتراق در هوا تنها زمانی منفجر می شود که غلظت گاز قابل احتراق در حد انفجار پایین یا حد انفجار بالایی باشد و هیچ انفجاری در زیر حد انفجار پایین یا بالاتر از حد انفجار بالایی رخ نخواهد داد.
حد انفجار گاز قابل اشتعال به حد انفجار بالا و حد انفجار پایین تقسیم می شود. بالاتر از حد بالا، محتوای اکسیژن در مخلوط ناکافی است و نمی تواند باعث احتراق یا انفجار شود. در زیر حد انفجار پایین، محتوای گاز قابل احتراق در مخلوط برای ایجاد احتراق یا انفجار کافی نیست. احتراق و انفجار گاز قابل احتراق نیز با فشار، دما، انرژی اشتعال و سایر عوامل گاز مرتبط است.
حد انفجار پایین به طور کلی در واحد درصد LEL بیان می شود. دزدگیرهای گاز ثابت معمولاً دارای دو نقطه هشدار هستند: 10 درصد LEL زنگ هشدار سطح اول و 25 درصد LEL زنگ هشدار سطح دوم است. آشکارسازهای قابل حمل معمولا دارای یک هشدار 25 درصدی LEL هستند. نقطه هشدار
