بسیاری از دلالان و کاربران اغلب آلارم های گاز مونوکسید کربن را با آلارم های گاز قابل احتراق اشتباه می کنند، آلارم های گاز را به اشتباه در مناسبت هایی که آلارم مونوکسید کربن مورد نیاز است نصب می کنند، و آلارم های مونوکسید کربن را در مکان هایی نصب می کنند که آلارم گاز باید نصب شود. در واقع تفاوت زیادی بین آلارم های مونوکسید کربن و آلارم گاز وجود دارد. آلارم گاز مونوکسید کربن به شدت یک زنگ گاز سمی است. آن ها از حسگرهای الکتروشیمیایی استفاده می کنند و آلارم های گاز قابل اشتعال از حسگرهای احتراق کاتالیزوری استفاده می کنند.
از آلارم های مونوکسید کربن برای تشخیص گاز مونوکسید کربن (CO) استفاده می شود. نمی توان از آن برای تشخیص گازهای آلکان مانند متان (CH4) استفاده کرد. آلارم های گاز در بازار معمولاً می توانند برای تشخیص گاز طبیعی، گاز نفتی liquefied یا گاز مبتنی بر زغال سنگ و غیره مورد استفاده قرار گیرند. گاز خط لوله شهر معمولاً یکی از این سه گاز است. اجزای اصلی این گازها گازهای آلکان مانند متان (CH4) هستند که عمدتاً با بوی تند مشخص می شوند. هنگامی که غلظت این گازهای قابل احتراق در هوا از استاندارد خاصی فراتر می رفت، باعث انفجار خواهد شد. این گاز آلکان انفجاری است که زنگ گاز آن را تشخیص می دهد و نمی توان از آن برای تشخیص گاز مونوکسید کربن استفاده کرد. زغال سنگ به گاز در خطوط لوله شهری نوع خاصی از گاز است که هم حاوی گازهای CO و هم گازهای آلکان است. اگر از اجاق زغال سنگ برای گرمایش و سوزاندن زغال سنگ استفاده کنید، نصب زنگ گاز بی فایده است. اگر کسی مسموم شود، زنگ گاز به صدا در نمی آید. این کاملا خطرناک است. بنابراین اگر تنها برای تشخیص وجود نشت گاز خط لوله باشد، می توان آن را با زنگ مونوکسید کربن یا زنگ گاز تشخیص داد. با این حال ، اگر شما می خواهید برای تشخیص اینکه آیا خط لوله گاز طبیعی ، گاز نفت liquefied و یا گاز زغال سنگ تولید گاز مونوکسید کربن بیش از حد در طول احتراق ، شما نیاز به استفاده از زنگ مونوکسید کربن برای تشخیص. علاوه بر این، گرمایش با اجاق زغال سنگ، سوزاندن زغال سنگ و غیره گاز مونوکسید کربن (CO) تولید می کند، نه گاز آلکان مانند متان (CH4). بنابراین آلارم مونوکسید کربن باید به جای آلارم گاز مورد استفاده قرار گیرد. به طور خلاصه، اگر می خواهید یک گاز سمی را تشخیص دهند، و نگران این هستید که آیا مسموم خواهد شد یا نه، پس باید از زنگ مونوکسید کربن استفاده کنید. اگر می خواهید یک گاز انفجاری را تشخیص دهیم، نگران این هستید که آیا نشتی در خط لوله وجود دارد یا نه. به طور کلی یک زنگ گاز کافی خواهد بود.
بنابراین در هنگام انتخاب زنگ مونوکسید کربن و زنگ گاز قابل احتراق، لازم است که ترکیب گاز شناسایی شود. حسگر الکتروشیمیایی مورد استفاده در زنگ گاز مونوکسید کربن سریع تر از نوع احتراق کاتالیزوری مورد استفاده در زنگ گاز قابل احتراق است. آلارم های گاز را نمی توان تشخیص داد که خسارات زیادی را برای جان و اموال مردم به همراه خواهد داشت.
